Guds mikli kærleiki

»Tí so elskaði Gud heimin, at Hann gav Son Sín, hin einborna til tess, at ein og hvør, ið trýr á Hann, ikki skal fortapast, men hava ævigt lív« (Jóhs. 3,16).

Okkum tørvar ein frelsara

»Øll hava jú syndað, og teimum fattast dýrd Guds« (Róm. 3,23).

Jesus hevur goldið alt

»Men Hann hevur borið fram eitt offur fyri syndir og hevur siðani við alla sett Seg við høgru hond Guds« (Hebr. 10,12).

»… og blóð Jesusar, Sonar Hansara, reinsar okkum frá allari synd« (1. Johs. 1,7).

»… men Gud vísir kærleika Sín tilokkara við, at Kristus doyði fyri okkum, meðan vit enn vóru syndarar« (Róm. 5,8).

»Ti hvør tann, ið ákallar navn Harrans, skal verða frelsíur« (Róm. 10,13).

Tak ímóti…

Tak ímóti Jesusi Kristi sum Harra og Frelsara.

»Men so mongum, sum tóku ímóti Honum, teimum gav Hann mátt til at vera børn Guds; teimum, sum trúgva á navn Hansara« (Jóhs. 1,12).

Jesus er einasti vegurin

»Og frelsa er ikki í nøkrum øðrum; heldur ikki er nakað annað navn undir himli, givið millum menniskju, sum vit skulu verða frelst við« (Áp. 4,12).

Játta trúgv

»Tí um tú við munninum játtar Jesus sum Harra og trýrt í hjartanum, at Gud reisti Hann upp frá deyðum, so skatt tú verða frelstur. Tí við hjartanum trýr ein — til rættvísi; og við munninum játtar ein — til frelsu« (Róm. 10,9-10).

Frelsuvissa

». . Tann, sum hoyrir orð Mítt og trýr Honum, ið sendi Meg, hevur ævigt lív og kemur ikki til dóm, men er farin yvirum frá deyða til lív« (Jóhs. 5,24).